آرامش

سلام.... آدم هایی هستند که دلبری نمی کنند،که حرفهای عاشقانه نمی زنند...چیز خاصی نمی گویند که ذوق کنی.آدم هایی که نمی خواهند عاشق کنند؛اما عاشقشان می شوی!ناخواسته دلت برایشان می رود...این آدمها فقط راست می گویند...راست می گویند با چاشنی قشنگ "مهر"لبخند می زنند چون لبخند جزیی از وجودشان است...لبخندشان مصنوعی نیست....اجباری نیست.در لبخندشان خدا را می بینی.اینها ساده اند...حرلف زدنشان...راه رفتنشان...نگاهشان...ادعا ندارند...بی آلایشند...پاک و مهربانند....چقدر دوست دارم این آدم های بی نشان اما "خاص" را......

سلام …………………………………………………………………………………… تمام دلخوشی دنیای من این است که تو ندانی و من دوستت بدارم. وقتی میفهمی و میرانیاَم، چیزی درون دلم فرو میریزد... چیزی شبیه غرور! بابا لنگ دراز عزیزم: لطفا گاهی خودت را به نفهمیدن بِزن، و بگذار دوستت بدارم! من همین که هستی را دوســــت میدارم... حتی سایهات که هیچ وقت به من نمیرسد! *دوس دارم این چن خطو چون ........ *...